مناهج

مناهج
«نگرش ها و دغدغه های حوزه و روحانیت»



📝 سالروز درگذشت عارف کامل، آیت‌الله محمدعلی شاه‌آبادی رضوان الله تعالی علیه

شیخ عارف کامل، شاه‏‌آبادى -روحى فداه- مى‏‌فرمود:

🔹 باید انسان در وقت ذکر، مثل کسى باشد که کلامْ دهن طفل مى‏‌گذارد و تلقین او مى‏‌کند، براى اینکه او را به زبان بیاورد، و همینطور انسان باید ذکر را تلقین قلب کند؛ و مادامى که انسان با زبان ذکر مى‏‌گوید و مشغول تعلیم قلب است، ظاهر به باطن مدد مى‏‌کند؛ همین که زبان طفل قلب باز شد، از باطن به ظاهر مدد مى‏‌شود. چنانچه در تلقین طفل نیز چنین است: مادامى که انسان کلام دهن او مى‏‌گذارد او را مدد مى‏‌کند؛ همین که او آن کلام را به زبان اجرا کرد، نشاطى در انسان تولید مى‏‌شود که خستگى سابق را برطرف مى‏‌کند. پس در اول، از معلم به او مدد مى‏‌شود و در آخر، از او به معلم کمک و مدد مى‏‌شود.

🔹 انسان اگر مدتى مواظبت کند در نماز و اذکار و ادعیه به این ترتیب، البته نفس عادى مى‏‌شود، و اعمال عبادى هم مثل اعمال عادیه مى‏‌شود که در حضور قلب در آنها محتاج به رویّه نیست، بلکه مثل امور طبیعیه عادیه مى‏‌شود.

📗 سر الصلوة، امام خمینی (ره)، ص ۲۳

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">