مناهج

مناهج
«نگرش ها و دغدغه های حوزه و روحانیت»

مطالبه امام خامنه‌ای از شورای عالی

چهارشنبه, ۲۵ تیر ۱۳۹۹، ۱۲:۵۷ ب.ظ

 سیاستگذاری پرورش نویسندگان حوزوی

 یک وقت آقاى وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامى در اوایل وزارتش به این‏جا آمده بود. به او گفتم شما بدانید که من حقیقتاً با بیان شبهات، هیچ مخالفت ندارم؛ به شرط این‏که ما کسانى را آماده به کار داشته باشیم که بنویسند. در آن صورت استقبال هم مى‏‌کنیم. کلام در این است که آیا ما الان کسانى را داریم و آمادگی‌هایش هست که بتوانند آن حرف درست را بزنند؟ با توجّه به این باید تصمیم بگیریم.

 

حالا مى‏‌خواهم این را عرض کنم که حوزه‏ علمیه در این فضاى جدید، مى‏‌خواهد چه کار کند؟ یک وقت است که انسان با فضیلتى -صاحب صلاحیتى- که احساس مسؤولیت مى‏‌کند، قلم به دست مى‏‌گیرد؛ او ممکن است بنویسد، ممکن است ننویسد. اگر نوشت، خدا خیرش دهد؛ اگر هم ننوشت، تصادف است دیگر، ننوشته است. یک وقت ما او را به صُدفه محوّل مى‏‌کنیم؛ این اطرافش خیلى احتمال ضرر است.

 یک وقت نه؛ مى‏نشینیم و برنامه‏‌ریزى مى‏‌کنیم. من فکر مى‏‌کردم، دیدم خوشبختانه حوزه‏ علمیه، سابقه‏‌ى تجربه‏‌ى این کار را دارد. منتها تجربه‏‌ى باب امروز نیست، باب دیروز است. همین مؤسّسه‏‌ى «راه حقّ» خودتان- مؤسسه‏‌ى راه حقّى که جناب آقاى استادى، جناب آقاى خرّازى و دیگر آقایان نشستند و فعّالیت کردند- انصافاً خیلى با برکت مى‏‌نمود و در آن زمان هم خیلى کارساز بود.

 من یادم است در سال ۱۳۴۵ در مشهد جزوه‌اى از این آقایان به دستم رسید، خواندم و خیلى لذّت بردم. بعد از آن هم یک نامه به «راه حق» نوشتم -نمى‏‌شناختم هم که این آقایان چه کسانى هستند- و گفتم من مى‏‌خواهم به‏‌خاطر این جزوه تشکّر کنم. نویسنده‏‌ى آن را هم معرفى کرده بودند که کیست. یعنى در آن زمان، خیلى خوب بود؛ ولى براى امروز کم است و جواب نمى‏‌دهد. یعنى من در فضاى مطبوعاتى کشور که نگاه مى‏‌کنم «راه حق» محسوس نیست. حالا یا فعّالیتش کم شده، یا از آن نشاط و نوآورىِ اوّل افتاده، یا نه، همه‏‌ى آنها را هم دارد، ولى متناسب با وضع کنونى نیست.

 بنابراین شما از این تجربه [مؤسسه راه حق] استفاده کنید. یکى از موارد سیاستگذارى همین است. سیاستگذارى کنید؛ صد نفر طلبه‏‌ى فاضل را انتخاب کنید، به اینها شهریه‏‌هاى معیّن بدهید- مکتوب المؤونه کنید، قرارداد ببندید- همین روزنامه‏‌هایى را که گفتید، آنچه را که مربوط به مبانى فکرى است، در اختیارشان بگذارند؛ چه آنچه که به اصل نظام برمى‏‌گردد- چون نظام، نظام اسلامى است- چه آنچه مستقیماً با نظام ارتباط ندارد، بلکه با دین ارتباط دارد- به مسائل تشیّع و به مسائل اصل اسلام ارتباط پیدا مى‏‌کند و در آن مسائل فلسفى مطرح است- اینها را ببینند و برنامه‏‌ریزى شده کار کنند.

 یعنى وقتى شما در حوزه‏ قم هستید، اگر سؤال کننده‏‌اى- سؤال کننده‏‌ى فرضى- از شما سؤال کند که حوزه‏ قم با این عظمت، با چهل هزار طلبه، با چند هزار فاضل، با عدّه‏‌ى قابل توجّهى قلم به‏‌دست، در مقابل این افرادى که این‏طور هتک مى‏‌کنند و حجابها را مى‏‌درند، چه کار کرده است؟ شما مى‌توانید بگویید کارهایى مى‏‌کند؛ یعنى خاطرتان جمع باشد که کارهایى مى‏‌شود- جزئیّات را ندانید که چه کارى مى‏‌شود؛ اما بدانید کارهایى انجام مى‏‌گیرد- این، در صورت برنامه‏‌ریزى خواهد بود. بعد هم آثار و برکاتش در جامعه ظاهر خواهد شد.

 به نظر من، این یکى از کارهایى است که سیاستگذارى لازم دارد و جزو شؤون شوراى عالى است و روى این قضیه باید وقت بگذارند.

 بیانات در دیدار شوراى‏ عالى ۹ مهر ۱۳۷۷

 ۲۲ سال گذشت...

  • نعمتی

شورای عالی

مطالبات رهبری

مناهج

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">